هک ۶.۳ میلیارد دلاری بایننس، ضعف امنیتی بازار رمزارزها را آشکار کرد
چهارشنبه، ۲۰ آبان
سرقت ۶.۳ میلیارد دلار دارایی دیجیتال از صرافی بایننس بار دیگر نگرانیها درباره امنیت زیرساختهای بازار رمزارز را افزایش داده است. این حمله که به یک گروه هکری وابسته به کره شمالی نسبت داده شده، نشان میدهد مهاجمان سایبری ممکن است تنها با نفوذ به سیستم یک کارمند بتوانند به داراییهای عظیم صرافیها دسترسی پیدا کنند؛ بهویژه زمانی که کنترلهای امنیتی داخلی برای محدود کردن دسترسیها و تراکنشهای مشکوک کافی نباشند.
این سرقت در ۲۹ اکتبر و پس از ماهها برنامهریزی انجام شد و به گفته کارشناسان، در مدت کوتاهی به یکی از بزرگترین سرقتهای تاریخ صنعت رمزارز تبدیل شد. بررسی اولیه بایننس نیز نشان میدهد مهاجمان پس از دستیابی به دسترسی داخلی، توانستند از ضعفهای موجود در سیستمهای امنیتی برای انتقال داراییها استفاده کنند.
مهندسی اجتماعی؛ نقطه ورود هکرها به صرافیها
یکی از مهمترین نگرانیهای مطرحشده پس از حمله به بایننس، استفاده از روش مهندسی اجتماعی است. در این شیوه، هکرها بهجای حمله مستقیم به زیرساختهای فنی، کارکنان شرکت را فریب میدهند تا اطلاعات محرمانه خود را افشا کنند یا ناخواسته دسترسی لازم را در اختیار مهاجمان قرار دهند.
کارشناسان امنیت سایبری معتقدند مهندسان نرمافزار و کارکنان فناوری اطلاعات به دلیل دسترسی گسترده به سیستمهای حساس، اهداف جذابی برای چنین حملاتی هستند. نفوذ به رایانه یا حساب کاربری حتی یک کارمند میتواند نقطه شروع حملهای گسترده باشد؛ بهخصوص اگر صرافی نتواند دسترسیهای داخلی را بهدرستی محدود کند.
جاناتان الکساندر، مدیر فناوری شرکت OpenZeppelin، معتقد است مشکل اصلی تنها نفوذ اولیه نیست، بلکه نبود سازوکارهای حفاظتی کافی برای جلوگیری از گسترش دسترسی مهاجمان پس از ورود به سیستم است.
او بر ضرورت استفاده از محدودیتهای تراکنش، بررسی خودکار الگوهای غیرعادی انتقال دارایی و سازوکارهای توقف اضطراری تأکید کرده است؛ اقداماتی که میتوانند حتی پس از نفوذ به حساب یک کارمند، مانع انتقال حجم بزرگی از داراییها شوند.
بیش از ۲۲ میلیارد دلار رمزارز از سال ۲۰۲۱ سرقت شده است
حمله به بایننس بخشی از موج گسترده سرقتهای سایبری در صنعت رمزارز محسوب میشود. بر اساس دادههای شرکت تحلیل بلاکچین Chainalysis، از سال ۲۰۲۱ تاکنون بیش از ۲۲.۳ میلیارد دلار دارایی دیجیتال در حملات هکری مختلف به سرقت رفته است.
صرافیهای رمزارزی به دلیل نگهداری حجم بالایی از داراییهای دیجیتال و امکان انتقال سریع آنها، اهداف جذابی برای گروههای مجرم سایبری هستند. برخلاف بسیاری از داراییهای سنتی، انتقال رمزارزها در برخی شبکهها میتواند بدون نیاز به تأیید یک نهاد مرکزی انجام شود؛ موضوعی که شناسایی و بازیابی وجوه سرقتشده را دشوارتر میکند.
الکس پرودن، مدیرعامل شرکت امنیت داراییهای دیجیتال Project Eleven، معتقد است ابزارها و روشهای امنیت سایبری فعلی برای مقابله با سطح تهدیدهای امروز کافی نیستند. به گفته او، تیمهای امنیتی صنعت رمزارز تقریباً بهصورت دائمی تحت حمله قرار دارند و مهاجمان تنها به یک موفقیت نیاز دارند تا خسارت بزرگی ایجاد کنند.
اختلاف بر سر امنیت و ماهیت غیرمتمرکز رمزارزها
یکی از چالشهای قدیمی صنعت رمزارز، ایجاد تعادل میان امنیت و حفظ ماهیت غیرمتمرکز این فناوری است. برخی فعالان این بازار معتقدند محدودیت در میزان تراکنشها، بررسی خودکار انتقال دارایی و کنترلهای بیشتر روی حسابها میتواند با اصول حریم خصوصی و آزادی مالی در تضاد باشد.
با این حال، کارشناسان امنیتی میگویند استفاده از چنین ابزارهایی لزوماً به معنای محدود کردن غیرضروری کاربران یا تضعیف تمرکززدایی نیست. برای مثال، صرافیها میتوانند انتقالهای غیرعادی یا بسیار بزرگ را بهصورت موقت متوقف کنند تا پیش از نهایی شدن تراکنش، امکان بررسی امنیتی وجود داشته باشد.
به اعتقاد کارشناسان، اجرای استانداردهای امنیتی یکپارچهتر میتواند احتمال تبدیل یک نفوذ محدود به سرقتی چندمیلیارددلاری را کاهش دهد.
هوش مصنوعی؛ فرصت و تهدید جدید برای امنیت صرافیها
افزایش استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در شرکتهای رمزارزی نیز نگرانیهای تازهای ایجاد کرده است. کارشناسان هشدار میدهند ابزارها و عاملهای هوش مصنوعی داخلی، در صورت نفوذ مهاجمان، ممکن است به گسترش دسترسی آنها یا اجرای سریعتر حملات کمک کنند.
از سوی دیگر، همین فناوری میتواند برای شناسایی رفتارهای غیرعادی، تشخیص تهدیدها و افزایش سرعت واکنش به حملات مورد استفاده قرار گیرد. به همین دلیل انتظار میرود پس از حادثه بایننس، سرمایهگذاری شرکتهای فعال در بازار رمزارز روی امنیت سایبری و حفاظت از ابزارهای هوش مصنوعی افزایش پیدا کند.
قوانین امنیت سایبری در آمریکا یکپارچه نیستند
کارشناسان علاوه بر ضعفهای فنی، به پراکندگی قوانین نظارتی در صنعت رمزارز آمریکا نیز اشاره میکنند. برخلاف بانکها که تحت چارچوبهای فدرال مشخصی برای امنیت سایبری فعالیت میکنند، صرافیهای رمزارزی در آمریکا از یک نظام نظارتی واحد پیروی نمیکنند.
الزامات امنیتی این شرکتها بسته به ایالتی که در آن فعالیت دارند و نوع مجوزهایشان متفاوت است. برای نمونه، ایالت نیویورک مقررات سختگیرانهتری دارد و شرکتهای دارای مجوز را به ایجاد برنامه امنیت سایبری، استفاده از احراز هویت چندمرحلهای و تعیین مسئول ارشد امنیت اطلاعات ملزم میکند.
در برخی ایالتهای دیگر، شرکتهای رمزارزی عمدتاً تحت قوانین انتقال پول فعالیت میکنند؛ مقرراتی که ممکن است گزارشدهی و بازرسیهای دورهای را الزامی کنند، اما جزئیات فنی مشخصی درباره استانداردهای امنیتی ارائه نمیدهند.
در مجموع، سرقت بزرگ بایننس بار دیگر نشان داده است که رشد بازار رمزارز بدون تقویت زیرساختهای امنیتی میتواند اعتماد سرمایهگذاران را با خطر مواجه کند. کارشناسان انتظار دارند این حادثه فشارها برای تدوین استانداردهای مشترک امنیت سایبری، کنترل دقیقتر دسترسی کارکنان و افزایش نظارت بر صرافیهای رمزارزی را بیشتر کند.


